انواع کم شنوایی

گوش از سه بخش گوش خارجی، گوش میانی و گوش داخلی تشکیل شده است. عصب مربوط به گوش و شنوایی عصب هشت می باشد. پیام صوتی بوسیله لاله گوش جمع آوری می شود و از راه مجرای خارجی گوش به سمت پرده گوش یا صماخ فرستاده می شود. ارتعاش پرده باعث می شود تا پیام به استخوانچه های گوش میانی برسد و از طریق این استخوانچه ها به گوش داخلی فرستاده می شود. پیام صوتی در گوش داخلی به پیام عصبی یا الکتریکی تبدیل می شود و از طریق عصب به مغز فرستاده می شود.

اختلال در مسیر انتقال پیام صوتی و درک ان باعث ایجاد کم شنوایی می شود.

براساس محل درگیری و ضایعه می توان کم شنوایی را به انواعی تقسیم بندی کرد:

کم شنوایی انتقالی(CHL)

کم شنوایی حسی عصبی(SNHL)

کم شنوایی امیخته(MIX)

کم شنوایی مرکزی(CAPD)

کم شنوایی انتقالی

اختلال در گوش خارجی و میانی باعث نوعی کم شنوایی می شود که به کم شنوایی انتقالی معروف است.

از جمله اختلالات گوش خارجی که باعث کم شنوایی انتقالی می شود می توان به موارد زیر اشاره کرد:

بد فرمی لاله گوش که بیش تر در مکان یابی تاثیر دارد.

مسدود بودن کانال گوش

مسدود بودن مجرای خارجی گوش

اوتیت خارجی یا بیماری شناگران

زائده ها و برجستگی های استخوانی

اجتماع بیش از حد سرومن یا جرم گوش

عفونت قارچی یا باکتری که به اوتیت منجر شود

نبود لاله گوش

تروما و ضربات به گوش

 

اختلالات گوش میانی که باعث کم شنوایی انتقالی می شود:

انواع اوتیت گوش میانی( اوتیت مدیا)

پارگی پرده گوش

آسیب به گوش میانی

ضربه به گوش میانی

مسدود شدن شیپور استاش

اتواسکلروز: فیکس شدن استخوانچه های گوش میانی و عدم تحرک آنها باعث می شود که پیام صوتی به درستی منتقل نشود.

تمپانواسکلروز: که در ان پرده گوش ضخیم می شود و قابلیت انعطاف پذیری ان کم می شود

در رفتگی استخوانچه های گوش میانی

تومور گوش میانی

درگیری استخوان ماستوئید

 

علائم کم شنوایی انتقالی

فرد دچار کم شنوایی انتقالی معمولا اهسته صحبت می کند

در محیط های شلوغ و پر سر وصدا برای فهمیدن گفتار دچار مشکل می شود.

معمولا در درون گوش خود احساس صدای وزوز دارند

میزان بازشناسی گفتار در ازمون های سنجش شنوایی طبیعی است

 

کم شنوایی حسی عصبی

اختلال در گوش داخلی باعث نوعی کم شنوایی می شود که به کم شنوایی حسی عصبی معروف است.

گوش داخلی از دو بخش حلزونی و دهلیزی تشکیل شده است. سلول های موئی یا سلول های عصبی شنوایی در بخش حلزونی قرار دارند. اختلال در عملکرد سلول های موئی باعث کم شنوایی حسی عصبی می شود.

از جمله اختلالاتی که باعث کم شنوایی حسی عصبی می شود می توان به موارد زیر اشاره کرد:

تومور گوش داخلی

بیماری های خود ایمنی

بیماری های عروقی

ضربه به سر

فشار خون

داروهای اتوتوکسیستی یا داروهای سمی گوش

پیرگوشی

سندروم های مختلف مثل کوگان

بیماری های مختلف مثل سرخک

بیماری منییر

 

علائم کم شنوایی حسی عصبی

فرد مبتلا به کم شنوایی حسی عصبی معمولا بلند صحبت می کند

امتیاز بازشناسی گفتار آنها در ازمون های ارزیابی شنوایی پایین است.

پدیده رکروتمان ممکن است مشاهده شود. در مواجه با صداهای بلند احساس درک بلندی غیر عادی دارند.

ممکن است در گوش خود احساس شنیدن  وزوز داشته باشند.

 

کم شنوایی امیخته

در این نوع کم شنوایی اختلال به صورت همزمان در گوش خارجی یا میانی و گوش داخلی می باشد.

علل و علائم کم شنوایی امیخته

علل و علائم این نوع کم شنوایی می تواند امیخته ای از علل و علائم کم شنوایی انتقالی و حسی عصبی باشد.

 

کم شنوایی مرکزی

در این نوع کم شنوایی اختلال مربوط به نواحی پردازشی صوت در سطح مغز می باشد. پیام صوتی از طریق گوش خارجی، میانی و داخلی به عصب می رسد. عصب پیام را به مغز می رساند اما پردازش درستی انجام نمی گیرد.

علائم کم شنوایی مرکزی

در ارزیابی های مرسوم شنوایی، نشانی از کم شنوایی وجود ندارد.

در محیط های پرسرو صدا برای دریافت گفتار دچار مشکل می شوند.

اختلال یادگیری

مشکل دیکته در مدرسه برای دانش آموزان

مشکل در تمایز اصوات